Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019

Με αφορμή τα όσα ανέφερε στη Βουλή ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, για τις 120 δόσεις κατά τη διάρκεια της ομιλίας του για τις προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης, θα πρέπει να γίνει κατανοητό, το βασικότερο πρόβλημα σήμερα στην αγορά, με τις χιλιάδες κατασχεμένους λογαριασμούς απλών φορολογουμένων, αλλά και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, που βυθίζουν στην απραξία και απελπισία τους ιδιοκτήτες τους, λόγω των απρόβλεπτων ενεργειών της ΑΑΔΕ και μάλιστα προεκλογικά.

Επειδή η παραπληροφόρηση δεν έχει όρια και η διαστρέβλωση πάει σύννεφο πρωί - βράδυ, συγκέντρωσα ορισμένα στοιχεία, τα οποία και  δημοσιοποιώ. Προς πάσαν χρήσιν και κυρίως για να υπάρχει μία απλή και αποστομωτική απάντηση σε πολιτικούς και απολίτικους διαστρεβλωτές της πραγματικότητας. Ιδού:

Ποια είναι η αλήθεια για το θέμα των Συντάξεων; Ποιες μεταβολές επήλθαν την πρώτη μνημονιακή περίοδο 2010 - 2015, πόσο μειώθηκαν οι συντάξεις την συγκεκριμένη περίοδο; Πώς σταθεροποιήθηκε το σύστημα μετά το 2015, ποιές μειώσεις σημειώθηκαν την επίμαχη περίοδο και πως φτάσαμε στο 2019, με την αποφυγή μείωσης της προσωπικής διαφοράς και την επαναχορήγηση μια (τύπου) 13ης σύνταξης.

Η τελική εκλογική μάχη στις 7 Ιουλίου θα κρίνει το ποιός θα διαχειριστεί τις τύχες της χώρας για την επόμενη τετραετία.

Πριν μπούμε στην τελική ευθεία, ας δούμε τι έδειξε η πρώτη Κυριακή των Ευρωεκλογών και ποια είναι τα βασικά συμπεράσματα για το ανέπλιστο, για πολλούς αποτέλεσμα, όσον αφορά στο κυβερνητικό στρατόπεδο.

Πρώτον, το "μαύρο κουτί" δείχνει ότι η αιμορραγία του ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε το 2015. Πήρε μια πλειοψηφία με ένα μέρος του κόσμου σαστισμένο, που αποστασιοποιήθηκε σταδιακά μετά την κάλπη και δεν γύρισε ποτέ, όπως έδειξε το αποτέλεσμα. Και δεν γύρισε παρά την επιτυχία της εξόδου από το τρίτο πρόγραμμα και τα μέτρα που άρχισαν να τρέχουν για τους "πολλούς" από τον περασμένο Αύγουστο.

Δεύτερον, παρά την πολιτική υπέρ των λαϊκών στρωμάτων στους κρίσιμους τομείς της Εργασίας, της Ασφάλισης, της Υγείας που έδειξε να έχει απήχηση, ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε να κατηγορείται, δικαίως σε ένα βαθμό, ότι διαχειρίστηκε κεντρικά θέματα λάθος. Ορισμένα με υπεροψία, άλλα με αλλαζονεία και έπαρση. Σε ορισμένες περιπτώσεις έφτασε να στρέφει το "όπλο" εναντίον του. Με προσωπικές πολιτικές, αμετροέπεια, παλικαρισμούς και προσωπικές βεντέτες. Αποτέλεσμα η πρωτιά του Στ.Κυμπουρόπουλου.

Τρίτον, το τελευταίο διάστημα διαμορφώθηκε επικοινωνιακά μια αντιπαράθεση που έμοιαζε με την αντίστοιχη της δεκαετίας του '80, βγαλμένη από τις χειρότερες στιγμές ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και "Αντρέα - Μητσοτάκη"! Και αυτό σε βάρος ενός συγκεκριμένου έργου που δεν προβλήθηκε σωστά και όπως του άξιζε.
Τέταρτον, δεν μπορεί να είναι όλα θέμα επικοινωνιακής διαχείρισης, όπως πχ. η ιστορική τομή που αφορά στη Συμφωνία των Πρεσπών. Εκεί που χρειαζόταν πραγματική επαφή με τον κόσμο, ειδικά στη Β.Ελλάδα, προκρίθηκε η επικοινωνιακή "ανετίλα" και η υπεροχή του προοδευτισμού που θα διαχυόταν από μόνος του...

Πέμπτον, υπήρξε τραγική διαχείριση της 13ης σύνταξης. Ακυρώθηκε επικοινωνιακά μια μικρή, συμβολική και πραγματική αποκατάσταση στους συνταξιούχους που έγινε "παροχή" και "προεκλογικό επίδομα"! Ενώ όντως είναι Δώρο Πάσχα, πολλαπλάσιο σε χρήμα για όσους το έχασαν το 2012. Τόσο απλό.

Πριν λοιπόν ξεκινήσει η μάχη για την κάλπη των εθνικών εκλογών, ας ρίξουν στην κυβέρνηση μια ματιά σε πράγματα που είτε πρέπει να συμμαζευτούν, είτε να αλλάξουν όσο γίνεται, όσο υπάρχει χρόνος.

Γιατί και έργο υπάρχει και σχέδιο για την κοινωνία και τους πολλούς. Γιατί την Κυριακή δεν τιμωρήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ για την ταξική μεροληψία του. Γιατί εκεί υπάρχουν και οι όποιες πιθανότητες ανατροπής.

Ο Έλληνας ψηφοφόρος που θα πάει στην κάλπη στις 26 Μαΐου, έχει πειστεί, δυστυχώς, ότι ψηφίζει για... βουλευτικές εκλογές, "για να φύγει η κυβέρνηση" της χώρας (!), κάτι που δεν συμβαίνει σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα! Πόσοι, άραγε άκουσαν τους υποψήφιους για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά τη διάρκεια της χθεσινοβραδυνής τηλεμαχίας, για να σχηματίσουν μία πολύ πιό τεκμηριωμένη άποψη, από αυτή που προσφέρει το ελληνικό πολιτικό σύστημα;

Του Ανδρέα Πετρόπουλου

To ...τραύλισμα ξεκίνησε από νωρίς, αμέσως μετά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού και των αρμόδιων υπουργών στο Ζάππειο την Τρίτη το βράδυ. Και έγινε πολιτικός γλωσσοδέτης με την ανακοίνωση της 13η Σύνταξης.

" Ο κ.Τσίπρας υπόσχεται μισή 13η σύνταξη, κόβει τη 12η, γιατί αρνείται να ψηφίσει την πρόταση της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τη μείωση του αφορολόγητου" (ανακοίνωση της Νέας Δημοκρατίας)

«θα ψηφίσουμε όλα τα θετικά μέτρα που θα φέρει η κυβέρνηση, αλλά δεν μας δεσμεύουν"! (Κυρ.Κυρανάκης)

"Η 13η σύνταξη είναι επίδομα. Aν δεν είχαν διαρρεύσει οι φωτογραφίες από το κότερο, ο Τσίπρας δεν θα ανακοίνωνε τα μέτρα (Αδωνης Γεωργιάδης)

Τι τελικά ισχύει και ποια είναι η θέση της Νέας Δημοκρατίας; Θα ψηφίσει τα μέτρα αν και αυτά δεν την δεσμεύουν στην περίπτωση που είναι η επόμενη κυβέρνηση τον προσεχή Οκτώβριο;

Θα ψηφίσει τα μέτρα, αλλά θα αλλάξει τον Ασφαλιστικό Νόμο, πάνω στον οποίο - και στα πλεονάσματα που διαμορφώνει σταθερά την τελευταία διετία - επιστρέφει η 13η Σύνταξη;

Ή ισχύσει η αρχική εκτίμηση και θέση σύμφωνα με την οποία δεν πρόκειται για 13η σύνταξη, αλλά για επίδομα (μισή σύνταξη) το οποίο εξαερώνεται μαζί με τη 12η Σύνταξη (!) καθώς δεν έχει ακόμα ξε-ψηφιστεί η μείωση του αφορολόγητου από το 2020; Και αν ισχύει το τελευταίο , να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι θα καταψηφιστεί από την αξιωματική αντιπολίτευση το συγκεκριμένο μέτρο;

Δεν ξέρουμε τι θα κάνει τελικά η ΝΔ κατά την κρίσιμη ψηφοφορία στη Βουλή. Ενδεχομένως να επικρατήσουν ψυχραιμότερες προσεγγίσεις, αποφεύγοντας αυτοκτονικές συμπεριφορές.

Ωστόσο είναι φανερό πλέον ότι δύσκολα μπορεί κανείς ανατρέχοντας στην νεότερη πολιτική ιστορία της χώρας να επιβεβαιώσει παρόμοια εικόνα και πολιτική συμπεριφορά αξιωματικής αντιπολίτευσης. Όταν μάλιστα ήταν η ίδια παράταξη, οι ίδιοι άνθρωποι που ως κυβέρνηση έδωσαν την χαριστική βολή στο εισόδημα των συνταξιούχων καταργώντας το 2012 Δώρο Χριστουγέννων, Δώρο Πάσχα και Επίδομα Αδείας.

Αυτό που κυρίως αδυνατεί να κατανοήσει η Νέα Δημοκρατία και τα κορυφαία στελέχη της, είναι το στοιχειώδες που αντιλαμβάνεται η μεγάλη πλειοψηφία που δοκιμάζεται μια δεκαετία τώρα, σε σκληρές συνθήκες. Ότι πρέπει να ανακτήσει όχι μόνο μέρος των απωλειών της, αλλά και συμβολικά, μέρος της αξιοπρέπειας και του σεβασμού που της στερήθηκε!

Η σημερινή κυβέρνηση κλήθηκε να διαχειριστεί μια απελπιστικά δύσκολη κατάσταση, με πολλούς συμβιβασμούς και υποχωρήσεις. Ωστόσο μπορεί να ισχυριστεί βάσιμα ότι έκανε και κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί. Γιατί πέρα από ιδεολογίες και σχέδια επί χάρτου, υπάρχουν πολιτικές συγκυρίες και στιγμές που χρειάζονται μικρά και καλομελετημένα βήματα.

Προκειμένου να δοθεί το περιθώριο για κάτι σημαντικότερο στο μέλλον.

 

Του Ανδρέα Πετρόπουλου

Την πρώτη φορά ήταν η ακύρωση του μέτρου μείωσης των συντάξεων. Την επόμενη ήταν η αύξηση του κατώτατου μισθού. Τώρα σειρά έχει η μη μείωση του αφορολόγητου.

Τρείς περιπτώσεις στις οποίες η αξιωματική αντιπολίτευση και ο Κυρ.Μητσοτάκης έκαναν - μεγαλοπρεπώς - την λεγόμενη "κωλοτούμπα". Έκαναν και κάνουν δηλαδή με θαυμαστή συνέπεια αυτό που ψευδώς κατηγορούν την κυβέρνηση τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια.

Γιατί καλά είναι να κατασκευάζεις κατηγορίες για αλλαγή στάσης ή οπισθοχωρήσεις του αντιπάλου σου επικαλούμενος επιχειρήματα που όχι μόνο ποτέ δεν τα υπερασπίστηκες, αλλά είχες φανατικά πολεμήσει, βέβαιος φυσικά για το καταστροφικό αποτέλεσμα.

Όταν όμως μετά συμβούν τα αντίθετα από αυτά που είχες προβλέψει, δεν γίνεται αλλάζοντας στάση να καταγγέλεις εκ νέου τον αντιπαλό σου για να κρύψεις τις πραγματικές σου θέσεις!

Αυτό πλεόν όχι μόνο εκφέγει της όποιας πολιτικής αντιπαράθεσης, αλλά δεν απέχει και πολύ η αναγωγή του στη σφαίρα της ψυχιατρικής.

Γιατί περί αυτού πρόκειται:

"Δεν το έχω κρύψει" απαντούσε ο Κυρ.Μητσοτάκης για την περικοπή των συντάξεων, διευκρινίζοντας αργότερα ότι αναφερόταν στις επικουρικές. Μετά, όταν διαπιστωμένα πλέον η κυβέρνηση είχε δρομολογήσει να μην περικοπούν οι συντάξεις, ήρθε το σχέδιο της ΝΔ για τον "Ασφαλιστικό Πινοσέτ" με τις επικουρικές να δίνονται ως "μπόνους" στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες.

Τον Ιούνιο του 2017 ο αρχηγός της Ν.Δ. είχε αρνηθεί να δεσμευθεί για την αύξηση του κατώτατου μισθού (κατά τη διάρκεια συζήτησης με εργαζόμενους στον χώρο της διανομής). Αργότερα και έχοντας δρομολογηθεί η αύξηση - μαζί με την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού - από το υπουργείο Εργασίας, ο Κυρ. Μητσοτάκης στη ΔΕΘ έκανε στροφή 180 μοιρών, κάνοντας λόγο για «δυνατότητα λελογισμένης αύξησης του κατώτατου μισθού».

Επίσης στην ίδια ΔΕΘ, στο θέμα του αφορολόγητου είχε εντάξει το μέτρο στο πρόγραμμα της ΝΔ. Θεωρώντας μάλιστα δεδομένη την εφαρμογή του είχε αντιπροτείνει ως αντισταθμιστικό μέτρο "τη μείωση του εισαγωγικού φορολογικού συντελεστή στο 9%, για να απαλυνθεί ο πόνος της μείωσης του αφορολόγητου από την 1.1.2020"!

Τώρα εμφανίζεται με "τροπολογία" σε άλλη μια ατυχή προσπάθεια να πείσει για τα αντίθετα από αυτά που υποστηρίζει. Αλλά επιτέλους, πως τα λέει όλα αυτά "και έτσι και αλλιώς"; Είναι πρωθυπουργός ο κ. Μητσοτάκης, έχει την ευθύνη της διακυβέρνησης, της διαπραγμάτευσης, της σύνταξης του προϋπολογισμού;

Όχι, δεν κάνει απλά κάνει κινήσεις πολιτικού εντυπωσιασμού όταν, μάλιστα, έχουν προεξοφληθεί τα γεγονότα. Μεγαλοπρεπείς κωλοτούμπες κάνει προκαλώντας γέλια με τις πτώσεις του...

Το γνωστό (και αντιρατσιστικό) ανέκδοτο το ξέρετε, νομίζω...Είχα από μέρες κατά νου να γράψω για την επικοινωνιακή τακτική της αξιωματικής αντιπολίτευσης και κυρίως για την εξόφθαλμη διαστρέβλωση των γεγονότων και των ειδήσεων από τα φιλικά προς αυτήν ΜΜΕ.

Ροή

ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ