Παρασκευή, 29 Μαΐου 2020

Ένα πράγμα είναι βέβαιο: δεν υπάρχει επιστροφή στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία που υπήρχε πριν την πανδημία, δηλώνει ο Τζορτζ Σόρος σε συνέντευξή του στο project syndicate. Ζούμε τη μεγαλύτερη κρίση της ζωής μας, που «θέτει σε κίνδυνο την επιβίωση του πολιτισμού μας», αναφέρει χαρακτηριστικά. Οι απόψεις του για τα προβλήματα που δημιουργεί ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας και οι «δικτατορικές» βλέψεις Τραμπ.

«Δεν έχω δει κάτι σαν και αυτό στη ζωή μου. Ακόμα και πριν την πανδημία είχα συνειδητοποιήσει ότι είμαστε σε μια ‘επαναστατική περίοδο’, στην οποία ό,τι θεωρούσαμε αδύνατο ή αδιανόητο τους φυσιολογικούς καιρούς, γινόταν όχι μόνο πιθανό αλλά και ίσως αναγκαίο. Μετά ήρθε η Covid-19, η οποία διατάραξε απόλυτα τις ζωές των ανθρώπων και απαίτησε τελείως διαφορετική συμπεριφορά. Είναι ένα πρωτοφανές γεγονός που πιθανότατα δεν υπήρξε ποτέ στο παρελθόν σε αυτό τον συνδυασμό. Και πράγματι θέτει σε κίνδυνο την επιβίωση του πολιτισμού μας», δηλώνει.

Όπως εξηγεί, είχαμε πανδημίες και στο παρελθόν. Ήταν συχνές στον 19ο αιώνα, ενώ ακολούθησε η ισπανική γρίπη στο τέλος του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία χτύπησε σε τρία κύματα, με το δεύτερο να είναι το πλέον θανατηφόρο. Πέθαναν εκατομμύρια άνθρωποι. «Ακολούθησαν και άλλες πανδημίες, γι’ αυτό είναι εντυπωσιακό το πόσο λίγο προετοιμασμένες ήταν οι χώρες για κάτι τέτοιο».

Όπως εξηγεί ο ίδιος, μαθαίνουμε πολύ γρήγορα και σήμερα ξέρουμε περισσότερα για τον κορωνοϊό, αλλά πυροβολούμε έναν κινούμενο στόχο, γιατί και ο ίδιος ο ιός αλλάζει γρήγορα. Θα πάρει πολύ χρόνο να αναπτύξουμε εμβόλιο. Και μετά, αφότου το έχουμε, θα πρέπει να μάθουμε να το αλλάζουμε κάθε χρόνο, επειδή πιθανότατα και ο ιός θα αλλάζει. Αυτό κάνουμε και με τη γρίπη κάθε χρόνο.

«Δεν θα επιστρέψουμε ξανά εκεί που ήμασταν όταν ξεκίνησε η πανδημία», ξεκαθαρίζει απαντώντας σε ερώτηση για το εάν η κρίση θα αλλάξει τη φύση του καπιταλισμού. «Αυτό είναι βέβαιο. Αλλά αυτό είναι το μόνο που είναι βέβαιο. Όλα τα άλλα είναι υπό εξέταση. Δεν νομίζω ότι γνωρίζει κανείς πώς θα μετεξελιχθεί ο καπιταλισμός».

Αναφορικά με τη διαμάχη ΗΠΑ-Κίνας και το blame game για την πανδημία, ο Σόρος σημειώνει ότι «μπερδεύει τα πράγματα». Αυτό γιατί αντί να συνεργαστούν για την ανάπτυξη του εμβολίου και την κλιματική αλλαγή, ανταγωνίζονται η μία την άλλη για το ποιος θα αναπτύξει και θα χρησιμοποιήσει πρώτος το εμβόλιο.

«Το γεγονός είναι ότι έχουμε δύο πολύ διαφορετικά συστήματα διακυβέρνησης», τονίζει, ένα δημοκρατικό και ένα απολυταρχικό και αυτό κάνει τα πράγματα χειρότερα. Όπως εξηγεί, δεν είναι υπέρ της άποψης ότι πρέπει να δουλέψουμε πιο στενά με την Κίνα, γιατί «πρέπει να προστατεύσουμε τη δημοκρατική και ανοικτή κοινωνία μας». Την ίδια στιγμή, πρέπει να συνεργαστούμε για να πολεμήσουμε την κλιματική αλλαγή και τον κορωνοϊό. «Αυτό δεν θα είναι εύκολο».

Αναφορικά με τη θέση ότι ο νυν πρόεδρος των ΗΠΑ δεν αντιπροσωπεύει στην πραγματικότητα τις αρχές μιας ανοικτής και ελεύθερης κοινωνίας, απαντά: «Αυτή η "αδυναμία" ελπίζω ότι δεν θα κρατήσει πολύ καιρό. Ο Ντόναλντ Τραμπ θα ήθελε να είναι δικτάτορας, αλλά δεν μπορεί γιατί υπάρχει το σύνταγμα των ΗΠΑ που είναι σεβαστό και θα τον αποτρέψει από το να κάνει συγκεκριμένα πράγματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα προσπαθήσει, γιατί κυριολεκτικά παλεύει για την επιβίωσή του. Θα πω επίσης ότι πίστευα ότι ο Τραμπ θα αυτοκαταστραφεί, αλλά ξεπέρασε και τις πιο μεγάλες προσδοκίες μου…».

Ο ίδιος δηλώνει «εξαιρετικά ανήσυχος» για την επιβίωση της ΕΕ, καθώς αποτελεί μια ατελή ένωση. Λαμβάνει δε πολύ σοβαρά την πρόσφατη απόφαση του γερμανικού συνταγματικού δικαστηρίου αναφορικά με την ΕΚΤ.

«Η απόφαση δημιουργεί μια απειλή που μπορεί να καταστρέψει την ΕΕ ως έναν θεσμό που στηρίζεται στο "κράτος δικαίου", ακριβώς γιατί προέρχεται από το γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο, τον πιο αξιοσέβαστο θεσμό της χώρας», σημειώνει. Εκτιμά, πάντως, ότι δεν είναι απαραίτητο πως η ΕΚΤ θα πρέπει να αλλάξει τη στρατηγική της.

Στη συνέντευξή του, ο Τζορτζ Σόρος επαναλαμβάνει την πρότασή του για ομόλογα χωρίς ημερομηνία λήξης (perpetual bonds) ως εργαλείο για τη χρηματοδότηση της ανάκαμψης της γηραιάς ηπείρου. Παράλληλα δηλώνει σύμφωνος με την άποψη όσων λένε ότι η Γερμανία από τη διαδικασία χαλάρωσης των όρων περί κρατικής ενίσχυσης θα βγει ενισχυμένη, καθώς έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει μεγάλες δαπάνες.

Τους κινδύνους και τις ευκαιρίες που προκύπτουν από την πανδημία του νέου κορωνοϊού καθώς και τις πολιτικές και οικονομικές επιπτώσεις της αναλύει μεταξύ άλλων ο Ντομινίκ Στρος Καν, καταγγέλλοντας τα ελαττώματα στην αρχιτεκτονική της παγκόσμιας οικονομίας και προειδοποιώντας για μια ευρείας κλίμακας μεταναστευτική κρίση.

Σ’ ένα εμβριθές, εκτενέστατο άρθρο που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Politique Internationale ο πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ και πρώην υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας σημειώνει ότι η κρίση που βιώνουμε τώρα είναι πολύ διαφορετική από προηγούμενες πανδημίες, όπως εκείνη της Μαύρης Πανώλης του 1348 μ.Χ. ή της λεγόμενης Ισπανικής Γρίπης του 1918-1919 λόγω της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας και της ευχέρειας των μετακινήσεων. Κι είναι μεταξύ άλλων διαφορετική και λόγω των αυστηρών περιοριστικών μέτρων που επιβλήθηκαν σε τεράστιες περιοχές του πλανήτη λόγω της υψηλής μεταδοτικότητας του κορωνοϊού καθώς «η “αξία” της ανθρώπινης ζωής έχει αυξηθεί αξιοσημείωτα στο συλλογικό υποσυνείδητο των πλουσιότερων χωρών».

Σοκ στην προσφορά και τη ζήτηση

Όπως σημειώνει ο Ντομινίκ Στρος Καν η οικονομική κρίση που πυροδοτεί αυτή η πανδημία είναι διαφορετική από άλλες που έχει γνωρίσει ο πλανήτης, επειδή προκαλεί ταυτόχρονα σοκ τόσο στην προσφορά όσο και στη ζήτηση: «Δύσκολα θα αποφύγουμε τις εργασιακές συνέπειες του σοκ στην προσφορά, που προκύπτει από τα περιοριστικά μέτρα, τα οποία εξ’ ορισμού αποδείχθηκαν απαραίτητα από υγειονομικής άποψης. Με ένα μέρος του εργατικού δυναμικού περιορισμένο για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα η πτώση της παραγωγής είναι αναπόφευκτη. Ορισμένες εταιρείες θα συρρικνωθούν, άλλες θα κλείσουν. Οι θέσεις εργασίας εκεί θα χαθούν αναμφίβολα για αρκετά μεγάλο διάστημα. Είναι αυτό που συμβαίνει σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών, που όμως επηρεάζουν συνήθως μόνον ένα μέρος της οικονομίας. Κι η προσφυγή σε “προσωρινές κρατικοποιήσεις” (…) μπορεί να σώσει ορισμένες, αλλά όχι όλες τις επιχειρήσεις.
Το σοκ στη ζήτηση οφείλεται προφανώς σε αρκετούς σωρευτικούς λόγους. Τα έσοδα μιας μερίδας του πληθυσμού, που συρρικνώνονται, η μη ουσιώδους σημασίας κατανάλωση που αναβάλλεται, οι αγορές που καθίστανται αδύνατες λόγω των περιοριστικών μέτρων, έτσι η ζήτηση αποδυναμώνεται και πάλι. Είναι ο γνωστός κύκλος της ύφεσης.

Ο Ντομινικό Στρος Καν κάνει λόγο για πολλαπλά σοκ τα οποία κάνουν την παρούσα κατάσταση τόσο διαφορετική και τόσο επικίνδυνη, ενώ μιλάει για κίνδυνο καταστροφής αποταμιευτών που είχε εξαφανιστεί από τη Μεγάλη Υφεση.

Σ’ αυτό προστίθεται και η απίσχνανση των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων. Σε μια κλασική ύφεση, η πιο σοφή διαχείριση των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων είναι να περιμένουμε την επιστροφή στην κανονικότητα, εάν κάποιος δεν αναγκάζεται να πουλήσει για τον έναν ή τον άλλο λόγο. Εδώ, η επιστροφή στην κανονικότητα δεν θα είναι όπως πριν.

Ορισμένα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία θα μειωθούν στο μηδέν, επειδή οι εταιρείες που εκπροσωπούν, θα κλείσουν σε μεγαλύτερες αναλογίες απ’ ό, τι σε προηγούμενες κρίσεις. Αυτή η απίσχνανση των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων υποδηλώνει μια προληπτική συμπεριφορά, που μειώνει περαιτέρω τη συνολική ζήτηση. Αυτός ο “κίνδυνος καταστροφής” ορισμένων αποταμιευτών είχε εξαφανιστεί σε μεγάλο βαθμό από τη Μεγάλη Ύφεση και τώρα επέστρεψε. Κι είναι αυτός ο συγχρονισμός των σοκ στην προσφορά και τη ζήτηση που καθιστά την παρούσα κατάσταση τόσο διαφορετική και τόσο επικίνδυνη», σημειώνει.

Η κατάρρευση στις εξαρτώμενες από τις πρώτες ύλες και τον τουρισμό οικονομίες

Ο Ντομινίκ Στρος Καν κρίνει ότι η πρώτη συνέπεια της κρίσης του φονικού κορωνοϊού θα είναι μια οικονομική κατάρρευση των χωρών που εξαρτώνται οικονομικά από τις εξαγωγές πρώτων υλών ή την τουριστική βιομηχανία: «Ένας ορισμένος αριθμός εξαγωγέων πρώτων υλών και σε πρώτο πλάνο των πετρελαιοπαραγωγικών χωρών εισέρχονται στην κρίση με ανεπαρκή επίπεδα αποθεμάτων ξένου συναλλάγματος. Η τιμή του βαρελιού έχει πέσει κι εκείνες του χαλκού, του κακάο και του φοινικέλαιου κατέρρευσαν από την αρχή της χρονιάς. Για τις χώρες που επωφελούνται σε μεγάλο βαθμό από εμβάσματα από το εξωτερικό, το 2020 μπορεί να φέρει σημαντική συρρίκνωση της κατανάλωσης και των επενδύσεων. Όσο για τους τουριστικούς προορισμούς, θα πρέπει να επιβιώσουν μια σχεδόν ολική παύση της οικονομικής δραστηριότητας κατά το πρώτο μέρος του έτους.

Αυτή η οικονομική κάμψη απειλεί να ξαναβυθίσει εκατομμύρια άτομα της “αναδυόμενης μεσαίας τάξης” στην ακραία φτώχεια. Περισσότερη φτώχεια, ωστόσο, σημαίνει και περισσότερους θανάτους. Οι πληθυσμοί στις αφρικανικές χώρες είναι νεότεροι, αλλά και πιο εύθραυστοι με τα υψηλότερα στον κόσμο ποσοστά υποσιτισμού, μολύνσεων από HIV ή ακόμη και φυματίωσης, κάτι που μπορεί να καταστήσει ακόμη φονικότερο τον κορωνοϊό. Επιπρόσθετα, εκεί που τα ανεπτυγμένα κράτη μπορούν να υιοθετήσουν δραστικά περιοριστικά μέτρα, συχνά αυτό είναι αδύνατο σε πυκνοκατοικημένες αστικές παραγκουπόλεις, όπου είναι δυσχερής η πρόσβαση σε πόσιμο νερό και όπου δεν οι κάτοικοι δεν έχουν την πολυτέλεια να σταματήσουν να εργάζονται ή να πηγαίνουν στην αγορά για να αγοράσουν τρόφιμα. Η εμπειρία από τον Ebola έχει δείξει ότι το κλείσιμο των σχολείων – στο οποίο προχώρησαν 180 χώρες του πλανήτη – συχνά καταλήγει σε οριστική εγκατάλειψή τους από μαθητές, ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και την εκπαίδευση χαμένη για μια γενιά μαθητών».
Θα πυροδοτήσει νέα μεταναστευτική κρίση η πανδημία της Covid-19;

Γι’ αυτούς τους λόγους ο Στρος Καν αναμένει μια νέα, μεγάλη μεταναστευτική κρίση ως συνέπεια της πανδημίας του φονικού κορωνοϊού. «Πριν την τρέχουσα κρίση», γράφει, «η Ευρώπη ήδη αντιμετώπιζε τη μεγαλύτερη δυσκολία στη διαχείριση της ροής ορισμένων εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών που συνωστίζονταν στις πύλες της. Τι θα γίνει όταν, ωθούμενοι από την κατάρρευση των οικονομιών στις πατρίδες τους, υπάρξουν εκατομμύρια που θα επιχειρήσουν να εισβάλουν διά της βίας;

Ακόμη κι αν αυτό το σενάριο φαίνεται απόμακρο σε σχέση με την τρέχουσα έκτακτη κατάσταση, ακόμη κι αν η κοινή γνώμη έχει άλλες ανησυχίες να ασχοληθεί, είναι καθήκον των κρατούντων να προβλέπουν κρίσεις που θα έλθουν μετά την κρίση. Και για τους Ευρωπαίους είναι απόλυτη αναγκαιότητα να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να επεκτείνουν την αποτελεσματικότητα των νομισματικών μέτρων που λαμβάνουν προς ίδιον όφελος στις αναδυόμενες χώρες, αρχής γενομένης από την Αφρική.»

Ο Ντομινίκ Στρος Καν παραθέτει στην ανάλυσή του ένα φάσμα λύσεων για την αντιμετώπιση του οικονομικού σεισμού που πυροδοτεί η υγειονομική κρίση του φονικού κορωνοϊού, όπως «η ελάφρυνση χρέους για τις χώρες με χαμηλές προσόδους και τη μαζική έκδοση Ειδικών Τραβηκτικών Δικαιωμάτων [ ένα διεθνές αποθεματικό περιουσιακό στοιχείο, που δημιουργήθηκε από το ΔΝΤ το 1969, ως εναλλακτική μορφή των υφιστάμενων επίσημων συναλλαγματικών διαθεσίμων των κρατών-μελών του] (που) επιβάλλονται στην παρούσα συγκυρία για να συμβάλουν στην αποτροπή μιας οικονομικής καταστροφής».
Ο Στρος Καν παραθέτει στην ανάλυσή του ένα φάσμα λύσεων για την αντιμετώπιση του οικονομικού σεισμού που πυροδοτεί η υγειονομική κρίση του φονικού κορωνοϊού.
Ο κατακερματισμός της παγκοσμιοποίησης

Παράλληλα διαπιστώνει ότι είμαστε μάρτυρες «ενός οργανωμένου κώματος και μιας αιφνίδιας, αλλά αναμφίβολα διαρκούς αποσύνθεσης των τροφοδοτικών αλυσίδων”, που προκαλεί η πανδημία του κορωνοϊού και τα περιοριστικά μέτρα. Οι δράσεις των μεγάλων κεντρικών τραπεζών και των κυβερνήσεων «μόνον έμμεσα θα επηρεάσει τις αναδυόμενες οικονομίες», λέει.

Και καταλήγει: «Είναι λογικό, λοιπόν, να αναμένουμε έναν κατακερματισμό της παγκοσμιοποίησης κι αυτή μπορεί να είναι μια ευκαιρία για την Ευρώπη, αν γνωρίζει πώς να την αδράξει (…) Για να μπορέσει να ξαναμοιραστεί η τράπουλα θα πρέπει o κίνδυνος της πανδημίας να διαποτίσει βαθιά, αλλά πάνω απ’ όλα με διάρκεια την παγκόσμια συλλογική ευαισθησία. Η πολεμική μεταφορά, η οποία έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως, βρίσκει την εφαρμογή της μόνον σε περιόδους κινητοποίησης. Αντιμέτωποι με μια τέτοια δομική και ταυτόχρονα παγκόσμια απειλή είναι πιθανό να γινόμαστε μάρτυρες μιας βαθιάς αλλαγής των συλλογικών προτιμήσεων. Η πρώτη πιθανή εξέλιξη των συλλογικών μας προτιμήσεων: η σχέση με την προσωρινότητα. Εισερχόμενοι σ’ έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται από μολυσματικούς κινδύνους είναι απαραίτητο να διορθώσουμε τις ελλείψεις μας και να αναγνωρίσουμε την ανικανότητά μας, ειδικά στην Ευρώπη, για να δώσουμε μια υπόσταση στην αρχή της πρόληψης και για να καλλιεργήσουμε την προληπτική προσέγγιση: η εμβολή των συστημάτων υγείας των ανεπτυγμένων κρατών δεν είναι παρά το σύμπτωμα ενός κοντόφθαλμου πολιτικού οράματος, που νιώθει διασφαλισμένο από οποιαδήποτε απρόβλεπτα γεγονότα μόνον λόγω της ύπαρξης διασυνδεδεμένων και αντιδραστικών αγορών αγαθών και υπηρεσιών. Οι μελλοντικές αποφάσεις δεν μπορούν να εξαιρεθούν από την καταχώρηση, ιδίως στον προϋπολογισμό, μακροπρόθεσμα, ούτε από μια συστηματική στρατηγική προσέγγιση στους διάφορους τομείς προτεραιότητας της ζωής των ανθρώπων.

Πέρα από αυτήν την πρώτη πτυχή, ο κίνδυνος μόλυνσης μας θυμίζει με τη δύναμη των αποδείξεων την αλληλεξάρτηση μεταξύ των ατόμων.
Αυτό είναι όλο το παράδοξο των περιοριστικών μέτρων: απομονωμένα στα σπίτια τους τα άτομα ουδέποτε μέχρι τώρα δεν είχαν εργαστεί για την αποκατάσταση της συλλογικότητας. Η υγεία του καθενός δεν είναι πλέον, όπως στις περιπτώσεις των καρδιαγγειακών παθήσεων και των εκφυλιστικών νοσημάτων η συνέπεια μιας ατομικής συμπεριφοράς: εξαρτάται από την υπευθυνότητα του καθενός έναντι του συνόλου και αντίστροφα από την ικανότητα του συνόλου να αναλάβει την ευθύνη της υγείας και του τελευταίου μέλους του. Η χαρακτηριστική ιδιότητα των ιών, που έρχεται να μας υπενθυμίσει αυτή η πανδημία, είναι ότι δεν γνωρίζουν σύνορα, ούτε κοινωνικά, ούτε πολιτικά: κανένας φραγμός, κανένα τείχος δεν θα προστατέψει διηνεκώς τις κοινωνίες από τον κίνδυνο της μόλυνσης. Πέρα από την αναγκαία ενίσχυση του ρόλου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας στην εφαρμογή ενεργών πολιτικών πρόληψης, η επανεμφάνιση αυτού του αισθήματος αλληλεξάρτησης θα πρέπει να ενισχυθεί, ώστε να μην αναδυθεί μια κοινωνία γενικής δυσπιστίας».

Πηγή: iefimerida.gr, 

Επιμέλεια μετάφρασης: Τρύφωνας Καϊσερλίδης

Kάτι περίεργα πράγματα. Το απόγευμα της Δευτέρας ανακοινώθηκε ότι στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς θα είναι υποχρεωτική η μάσκα προσώπου. Αν η μάσκα ήταν και είναι απαραίτητο μέσο προφύλαξης γιατί δεν ήταν υποχρεωτική η χρήση της μέχρι τώρα. Γιατί στις πολλές ερωτήσεις που του έγιναν, ο κ. Τσιόδρας φαινόταν να τα «μασάει», χωρίς να δίνει μια ξεκάθαρη απάντηση και μάλιστα λέγοντας ότι η κακή χρήση της μπορούσε να εγκυμονεί κινδύνους. Τώρα δεν εγκυμονεί πια και είναι μάλιστα απαραίτητη σε κλειστούς χώρους, όπως τα κομμωτήρια;

Εύκολα μπορεί να σκεφτεί κανείς μήπως οι μάσκες έγιναν απαραίτητες από την στιγμή που εξασφαλίστηκε η παραγωγή τους στην Ελλάδα και μάλιστα σε πλήρη επάρκεια. Ορισμένα πράγματα καλό είναι να ξεκαθαριστούν. Ο Σωτήρης Τσιόδρας μας είπε με σαφήνεια ότι η σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα ενέχει τον κίνδυνο υποτροπής. Βγαίνουμε έξω αλλά δεν αποκλείεται να κλειστούμε και πάλι μέσα έτσι και τα κρούσματα αυξηθούν κατακόρυφη.

Όχι εμείς εδώ στην Ελλάδα, αλλά παντού στον κόσμο η τακτική που υιοθετείται είναι αυτή του «βλέποντας και κάνοντας». Όταν δεν έχει βρεθεί το αποτελεσματικό φάρμακο και φυσικά το εμβόλιο όλα είναι πιθανό να συμβούν. Κι ο κίνδυνος να συμβούν αυξάνεται στον βαθμό που βγούμε έξω και θα συμπεριφερόμαστε σαν να μην τρέχει τίποτα. Γιατί τρέχει και πολύ μάλιστα. Τίποτα δεν είναι σίγουρο σε ό,τι αφορά την συμπεριφορά του συγκεκριμένου ιού. Ούτε ότι τα τινάζει σε συνθήκες ζέστης. Ούτε ότι άμα έχεις κολλήσει δεν ξανακολλάς. Ούτε ότι είναι αρκετή η απόσταση των δύο μέτρων. Η επιστημονική κοινότητα ψάχνει, μελετά αλλά δεν έχει ακόμα καταλήξει. Δεν ξέρει να μας πει γιατί έφυγε από τη ζωή ένας νέος άνθρωπος τριάντα πέντε ετών χωρίς υποκείμενο νόσημα.

Έξω δεν μας βγάζει κανενός είδους βεβαιότητα, αλλά μια αδήριτη ανάγκη. Η ανάγκη είναι ότι πρέπει να πάμε στις δουλειές μας (όσοι έχουμε) και να κινηθεί η οικονομία. Χώρες με πολύ περισσότερα κρούσματα και θανάτους χαλαρώνουν τα μέτρα νωρίτερα. Η ανθρώπινη ζωή αποκτά σχετική αξία. Οι κυβερνήσεις έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε δυο κινδύνους. Τον κίνδυνο να χαθούν ζωές από τον ιό και τον κίνδυνο να χαθούν ζωές από την πείνα. Το είπε με τον κυνικό τρόπο του ο Σόιμπλε. Όλα τα άλλα είναι κουβέντες στο αέρα.

Όλα αυτά τα σημειώνω για να επιμείνω στην αναγκαιότητα της τήρησης όλα ων των μέτρων για την ατομική προστασία μας και την προστασία της υγείας, όλων εκείνων με τους οποίους συναναστρεφόμαστε ή πρόκειται να συναναστραφούμε. Η Πολιτεία δεν έχει την ικανότητα να την εξασφαλίσει. Επιβάλλεται μόνοι μας να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, αφού πρώτα πλύνουμε τα χέρια μας, Πολύ σχολαστικά…  

Με αφορμή την πρόσκληση του ΤΑΙΠΕΔ για πρόσληψη συμβούλου ιδιωτικοποίησης στα λιμάνια, ο Χρήστος Λαμπρίδης, Πρώην Γενικός Γραμματέας Λιμένων, Λιμενικής Πολιτικής και Ναυτιλιακών Επενδύσεων, αναλύει σε άρθρο του, με επιχειρήματα, γιατί είναι λάθος και ο χρόνος και ο τρόπος που κινείται η κυβέρνηση για να ιδιωτικοποιήσει τέσσερα μεγάλα λιμάνια, όταν μάλιστα άλλες χώρες κινούνται σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση αυτή την περίοδο.

Νέα δεδομένα, δυστυχώς δυσάρεστα έφερε και στην ελληνική αγορά η πανδημία του κορωνοϊού, με πολλά είδη πρώτης ανάγκης είτε να κρύβονται για πωληθούν κάποια στιγμή σε πολλαπλάσια τιμή είτε άλλα να έχουν ήδη πετάξει οι τιμές τους σε προκλητικά επίπεδα. Και εδώ γεννάται το ερώτημα: υπάρχουν έστω στοιχειώδεις έλεγχοι;

Ο κόσμος παγκοσμίως βρίσκεται αντιμέτωπος με μία πρωτοφανή υγειονομική κρίση που κινδυνεύει να μετεξελιχθεί σε μία άνευ προηγουμένου οικονομική και κοινωνική διαταραχή μεγάλης εμβέλειας και ίσως και διαρκείας, επηρεάζοντας καθοριστικά το μέλλον των εθνικών οικονομιών, αλλά και της παγκόσμιας οικονομίας.

Το είπε καθαρά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κύριος Πέτσας. Η κυβέρνηση είπε θέτει ως προτεραιότητα την προστασία της εργασίας. Ωραία ακούγεται σαν δήλωση. Είναι από εκείνες που γίνονται προεκλογικά και που ως συνήθως δεν κοστίζουν.

Η συγκεκριμένη δήλωση δεν έγινε προεκλογικά. Εγινε το μεσημέρι της Πέμπτης στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών. Εγινε ως απάντηση στην ερώτηση για τη νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης σύμφωνα με την οποία οι επιχειρήσεις που πλήττονται από την κρίση μπορούν να απασχολούν τους εργαζομένους σε αυτές μόνο δυο εβδομάδες τον μήνα και να τους πληρώνουν με το 50% των αποδοχών τους.

Προσέξτε. Αυτές θα είναι συνολικά οι αποδοχές τους. Δεν δικαιούνται κάποιου επιδόματος ή ενίσχυσης από την κυβέρνηση. Θα πρέπει να μάθουν να ζουν με το 50% του μισθού τους. Για πόσο θα ρωτηθεί κανείς; Για έξι μήνες και βλέπουμε. Η κυβέρνηση με άλλα λόγια προεξοφλεί ότι η κρίση θα κρατήσει τουλάχιστον έξι μήνες.

Αυτή την πρωτοβουλία της ο κ. Πέτσας την θεωρεί ως απόδειξη της προτεραιότητας να προστατευτούν οι θέσεις εργασίας. Πολύ κομψά αλλά κυνικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα πως ή θα αποδεχτούν την κυβερνητική ρύθμιση η θα δεχτούν την απόλυση. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

Η πανδημία εγκαταστάθηκε στην ζωή μας και παράγει ήδη αποτελέσματα. Οικονομικά αποτελέσματα σε βάρος -πρώτα από όλους- των οικοδομικά ασθενέστερων. Αυτών που δέκα χρόνια τώρα πλήρωσαν το κόστος της λιτότητας και των μνημονίων. Αυτών που τώρα πρώτοι και καλύτεροι (ίσως και μόνοι) θα πληρώσουν το κόστος από την πανδημία. Μια δεύτερη επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα είναι ήδη σε εξέλιξη.

 Η Ελλάδα ως αδύναμος κρίκος της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα πληρώσει το πιο βαρύ κόστος. Σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης οι κυβερνήσεις καλύπτουν το 80% του απολεσθέντος εισοδήματος. Εδώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη το φορτώνει απευθείας στα μόνιμα υποζύγια. Με την προσδοκία ότι και αυτή τη φορά δεν θα αντιδράσουν. Ότι μέσα στον φόβο και τον πανικό που δημιουργεί ο κορονοϊός θα καθίσουν φρόνιμα και θα αποδεχτούν μια νέα αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ εκείνων που έχουν και κατέχουν…

Ο Αλέξανδρος Γαρύφαλλος*, διευθυντής Παθολογικής του Ιπποκράτειου, με δημόσια τοποθέτησή του παρεμβαίνει για τις αδυναμίες του συστήματος υγείας και δίνει μία διαφορετική εικόνα της κατάστασης, αναφέροντας ότι τα κρούσματα είναι πολύ περισσότερα και αποκρύβονται για επικοινωνιακούς λόγους.

Ακολουθεί η δημόσια τοποθέτησή του:

Ζούμε πράγματι πρωτόγνωρες καταστάσεις. Τίποτα μετά από αυτή την πανδημία δεν θα είναι ίδιο με την προηγούμενη ζωή μας. Σε οικονομικό, σε κοινωνικό, σε επίπεδο ανθρώπινων σχέσεων. Και δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε να είναι το ίδιο. Η κρίση αυτή ανέδειξε τις αδυναμίες ενός ανεπαρκούς και αυτάρεσκου παγκόσμιου συστήματος. Ανέτρεψε αδράνειες και εφησυχασμούς.

Οι αδυναμίες του συστήματος υγείας στη χώρα μας, που τόσο μεθοδικά δημιουργήθηκαν στο όνομα μιας νεοφιλελεύθερης οικονομίας, φαντάζουν τώρα ακόμη μεγαλύτερες. Επιπλέον, αναδύονται και άλλοι προβληματισμοί, όπως η ευκολία που επιβάλλονται, οι αυτονόητοι για τη δεδομένη στιγμή, περιορισμοί της προσωπικής ελευθερίας. Πόσο αυτό μπορεί να μας κάνει ανεκτικούς και σε καταστάσεις που δεν θα είναι αναγκαίοι παρόμοιοι περιορισμοί; Μας λείπουν κρεβάτια σε ΜΕΘ, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό απαξιωμένο και ανεπαρκέστατο αριθμητικά, κακή υποδομή, ελλιπή τα απαραίτητα υλικά και τόσα άλλα. Αυτό που περισσεύει είναι συνέπεια και η διάθεση προσφοράς της πλειονότητας των υπηρετούντων στην Υγεία.

Και όλα αυτά, στο πλαίσιο, αφ΄ ενός μιας πραγματικής ανάγκης για την αντιμετώπιση της πανδημίας στη χώρα, αλλά και μιας κυβερνητικής επικοινωνιακής πολιτικής αφ’ ετέρου. Γιατί εν τέλει το θέμα είναι και πολιτικό, ή μάλλον είναι κυρίως βαθιά πολιτικό. Αντικειμενικά, ως εδώ, τα πήγαμε σε γενικές γραμμές και σε σύγκριση με άλλες χώρες, καλά. Και μία παρένθεση: ο κορωναϊός έσωσε και τον Υπουργό Υγείας, που η δημοτικότητά του εκτοξεύτηκε, παρά την παροιμιώδη και γενικώς ομολογούμενη (ακόμη και από τα στελέχη της ΝΔ) αδράνεια του Υπουργείου του επί τόσους μήνες. Γλύτωσε την «κόκκινη κάρτα». Η κυβέρνηση είχε επιλέξει για τον ΕΟΔΥ ένα καλό επιστημονικό επιτελείο (δεν συμπεριλαμβάνω τον διοικητικό κ. Αρκουμανέα φυσικά) που έκανε επιτυχημένη, κατά γενική ομολογία δουλειά. Παρά κάποιους αρχικούς εντελώς αντιεπιστημονικούς δισταγμούς και μισόλογα, στο θέμα π.χ. της θείας κοινωνίας. Τώρα τα ελεγχόμενα ΜΜΕ προβάλλουν καθημερινά, αντισταθμιστικά και για επικοινωνιακούς λόγους, το θρησκευτικό συναίσθημα του κ. Σ. Τσιόδρα. Γιατί η επικοινωνία είναι σημαντικό πράγμα και είναι απολύτως κυβερνητικά ελεγχόμενη. Ο πρωθυπουργός εκμεταλλευόμενος την κατάσταση κάνει συχνά πυκνά διαγγέλματα που αυξάνουν τη δημοτικότητά του.

Ήταν αυτονόητο ότι δεν θα έχανε την ευκαιρία.

Από την άλλη η αντιπολίτευση κάνει μία μετρημένη κριτική, κυρίως στα οικονομικά μέτρα, ενώ συμφωνεί με αρκετές κυβερνητικές επιλογές, κυρίως στα επιστημονικά θέματα. Κι αυτό είναι συνετό. Σήμερα ο κ. Α. Ξανθός δήλωσε ότι ο κ. Σ. Τσιόδρας θα ήταν και δική του επιλογή στον ΕΟΔΥ. Η κατάσταση είναι κρίσιμη δεν επιτρέπει αντιπολιτευτικές ανευθυνότητες τύπου Μάτι ή τύπου Μακεδονικού.

Όμως οι ελλείψεις και οι αδυναμίες είναι υπαρκτές και δυστυχώς αποσιωπούνται. Υπάρχει επείγουσα ανάγκη για αύξηση των κρεβατιών στις ΜΕΘ. Υπάρχουν ΜΕΘ που υπολειτουργούν με κενά κρεβάτια λόγω έλλειψης προσωπικού. Για επικοινωνιακούς και λόγους εφησυχασμού αποκρύπτεται (ή αναφέρεται δειλά) ότι τα κρούσματα είναι πολύ περισσότερα στη κοινότητα. Και εδώ έρχεται στην επιφάνεια το πρόβλημα των διαγνωστικών test. Οι λόγοι της έλλειψής τους είναι τρεις. Πρώτον, υπάρχει όντως δυσκολία στην προμήθεια και στη λειτουργία εργαστηρίων που μπορούν να τα επιτελέσουν. Δεύτερον, το Υπουργείο εξοικονομεί πόρους, καθότι τα test στοιχίζουν και τρίτο και σπουδαιότερο, με το να φαίνονται λίγα τα κρούσματα αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο, πόσο πετυχημένη είναι η κυβερνητική πολιτική. Όμως η επιλογή αυτή είναι λανθασμένη. Κάθε χώρα οφείλει να έχει τα δικά της επιδημιολογικά στοιχεία και να μην κάνει αναγωγές από τα στοιχεία άλλων χωρών. Είναι επιστημονικό λάθος.

Ζώντας σε ένα νοσοκομειακό περιβάλλον βλέπω κάθε μέρα την αναγκαιότητα για την υποστήριξη του δημόσιου χαρακτήρα της Υγείας. Ούτε ο ιδιωτικός τομέας, ούτε οι περίφημες ΣΔΙΤ μπορούν να τον υποκαταστήσουν. Στα νοσοκομεία αυτές τις μέρες όλοι δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, γιατροί, νοσηλευτές διοίκηση και λοιπό προσωπικό. Παίρνονται ταχύτατα αποφάσεις που κάτω από άλλες συνθήκες θα έκαναν μήνες ή χρόνια να παρθούν. Κατεστημένες νοοτροπίες αλλάζουν.

Το μεγάλο ερώτημα είναι όταν η πανδημία θα κοπάσει αυτά που έγιναν προς τη σωστή κατεύθυνση, θα παραμείνουν ή θα εξανεμιστούν κάτω από τις επιταγές της νεοφιλελεύθερης οικονομίας και του θεοποιημένου κέρδους; Τελικά τι μαθήματα θα έχουμε πάρει; Μένει να το δούμε.

*Ο Αλέξανδρος Δ. Γαρύφαλλος είναι Καθηγητής Ιατρικής ΑΠΘ, Διευθυντής Δ΄ Παθολογικής Κλινικής ΑΠΘ στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης

Το κείμενο που ακολουθεί, δημοσιεύθηκε στην προσωπική σελίδα του Δημητρίου Βελάνη, πρώην συμβούλου του πρώην πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα και για τον λόγο αυτό έχουν το δικό τους ξεχωριστό και ειδικό ενδιαφέρον οι απόψεις που διατυπώνει και οι εξηγήσεις που δίνει, ειδικά σε αυτό το επίμαχο χρονικό διάστημα.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Του Δημήτρη Βελάνη

ΠΡΟΣΟΧΗ !
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΥΧΑΙΑ ! ΟΤΑΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΤΗ ΡΩΣΙΑ .... ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΟΛΥ ΥΠΟΠΤΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ !

«Μία σημαντική εκστρατεία παραπληροφόρησης από τα ρωσικά κρατικά μέσα ενημέρωσης και τα μέσα υπέρ του Κρεμλίνου σχετικά με τον COVID-19 βρίσκεται σε εξέλιξη» .... ανέφερε το εσωτερικό έγγραφο της 16ης Μαρτίου που έφτασε σε γνώση του Reuters.
Και συνεχίζει ο «Βόθρος» της Ευρωπαϊκής παρακμής....
.... «Ο πρωταρχικός στόχος της παραπληροφόρησης του Κρεμλίνου είναι να επιδεινώσει την κρίση δημόσιας υγείας στις δυτικές χώρες… και σύμφωνα με την ευρύτερη στρατηγική του Κρεμλίνου να επιχειρήσει να υπονομεύσει τις ευρωπαϊκές κοινωνίες».... αναφέρει επίσης, το έγγραφο που εκπονήθηκε από το τμήμα Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΕ !παρακαλώ !
Είναι η γνωστή τακτική της αντιρωσικής -Ρώσοφοβικής πολιτικής που , για δικά τους συμφέροντα , προσπαθούν να επιβάλουν οι ΗΠΑ σε όλες τις χώρες και στην ΕΕ επίσης ! «Φοβηθείτε τον «πονηρό» Πούτιν που επιβουλεύεται την ελευθερία σας , τον πολιτισμό σας , την οικονομία σας , τη δημοκρατία σας» ! ...Μην αγοράζετε από τη Ρωσία φυσικό αέριο και πετρέλαιο διότι απειλείται η ανεξαρτησία σας , εμποδίσετε τους ρωσικούς αγωγούς , αγοράστε το αμερικάνικο LNG 30% ακριβότερο , διότι πτωχεύουν στη σειρά όλες οι εταιρείες στις ΗΠΑ , εξοπλιστείτε με αμερικάνικα όπλα και χρηματοδοτείστε, από τη φτώχεια σας , με 2% του προϋπολογισμού σας το ΝΑΤΟ , διότι απειλείστε από το επεκτατισμό του Κρεμλίνου !
Όλα αυτά και τόσα άλλα γελοία επιχειρήματα κρύβουν μία και μοναδική αλήθεια ! Δεν άρεσε στη «Δημοκρατική Δύση» και κυρίως στις ΗΠΑ , ότι από το 2000 , το παιχνίδι στη Ρωσία το ήλεγξε ο Πρόεδρος Β. Πούτιν . Ήθελαν, δεν το έκρυβαν άλλωστε, τη διάλυση της Ρωσίας , τον κατακερματισμό της σε «ενεργειακές περιοχές-εταιρείες» , ήθελαν τις Νατοϊκές βάσεις να ελέγχουν τη Μαύρη θάλασσα , ήθελαν δική τους στρατιωτική βάση τη Σεβαστούπολη και την Κριμαία , ήθελαν στο Κρεμλίνο δικές τους «δημοκρατικές» μαριονέτες , όπως καλή ώρα στο Κίεβο , ήθελαν τη Συρία κέντρο εκπαίδευσης και δράσης της διεθνούς τρομοκρατίας κυρίως στραμμένης ενάντια στον Καύκασο και τη Ρωσία ... Αυτά ήθελαν και δεν τους βγήκε !
Ήθελε από την άλλη και ο ελληνικός λαός το 2015 , μια προοδευτική κυβέρνηση που όπως η ίδια διακήρυττε , να αναπτύξει ισότιμες και αντάξιες των προσδοκιών μας σχέσεις με τη Ρωσία , που έκτος των άλλων τεράστιων δυνατοτήτων , θα διασφάλιζαν και τη γεωπολιτική άμυνα της χώρας μας ! Το τι «καραγκιοζιλίκια» όμως κάναμε σε ανώτερο κυβερνητικό επίπεδο και το πόσο σεβαστήκαμε τις διακηρύξεις μας περί «πολυδιάστατης και ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής» , και το πως «ξεπουλήσαμε» τις σχέσεις αυτές , αυτό έχει καταγραφεί με τα χειρότερα γράμματα στις ελληνορωσικές σχέσεις , οδηγώντας τη φιλία και το σεβασμό της Ρωσίας προς τη χώρα μας σε επίπεδα απαξίωσης και χλευασμού ! Το τι θα ακολουθήσει είναι προβλέψιμο ως άκρως αναγκαίο ! Να καταγγείλουμε έντονα , Κυβέρνηση αλλά και αντιπολίτευση , την ακραία και αβάσιμη αντιρωσική στάση της ΕΕ , να καταγγείλουμε τα αντιρωσικά εμπάργκο και τους τεχνιτούς αποκλεισμούς της Ρωσίας από τις κεντρικές Ευρωπαϊκές διοικητικές και οργανωτικές δομές , να ζητήσουμε άμεσα ως Ελλάδα , ανοιχτή συνεργασία με τη Ρωσία στον οικονομικό, εμπορικό και τουριστικό τομείς , με παράλληλη άρση του ρωσικού εμπάργκο για τα αγροτικά μας προϊόντα ! Να μην επιτρέψουμε την εγκατάσταση στρατιωτικής Βάσης στην Αλεξανδρούπολη , κάτω από τη «μύτη» της Ρωσίας , διότι αυτό θεωρείται εχθρική πράξη της Ελλάδας προς εκείνη , και πρόκληση !
Να σχεδιάσουμε εκ νέου , κοινό πρόγραμμα ενεργειακής συνεργασίας και ενεργειακών επενδύσεων με τη Ρωσία και να αποτελέσει ο ρώσο-τουρκικός αγωγός φυσικού αερίου που έφτασε στα ανατολικά μας σύνορα , την «αρτηρία» της ειρηνικής συνύπαρξης και συνεργασίας με την Τουρκία με εγγυήτρια δύναμη τη Ρωσία ! Ας μην ακολουθήσουμε λοιπόν και ας αντισταθούμε στις προβοκάτσιες και στην αντιρωσική προπαγάνδα των πιό αντιδραστικών και ξενόδουλων κέντρων της ΕΕ ! Η ξενόδουλη και ρωσοφοβική πολιτική , ούτε μας οδήγησε , ούτε θα μας οδηγήσει ποτέ , σε εθνική ανάταση και προκοπή ...

Αποτέλεσμα εικόνας για βελάνης Δημήτριος

 

IMG 0342

Ποια είναι η διαφορά ενός Ούγγρου από έναν Ελληνα όταν δουν μια έγκυο μουσουλμάνα στο λεωφορείο, ρωτούσε μια μέρα, αστειευόμενος, Ελληνο-Ούγγρος φίλος μου, που ήθελε να επισημάνει τις διαφορές στην κουλτούρα των δύο λαών. Ο Ούγγρος θα ρωτήσει: «Πώς ήρθε αυτή εδώ; Είναι νόμιμη; Πλήρωσε εισιτήριο για το λεωφορείο;». Ο Ελληνας, πάλι, θα πει: «Θα σηκωθεί κανείς να καθίσει η γυναίκα;».

Ροή

ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ